ساعت حدود سه بامداد بود که از یه سفر کاری برمی گشتم و داشتم از یکی از خیابون های پرپیچ وخم مناطق شمالی تهران رد می شدم. هوا سرد بود، خیابون خلوت، و درست همون موقع که فکر می کردم دیگه چیزی به رسیدن نمونده، ماشین یهو ولوم موتورش عجیب شد و بعد کامل خاموش شد. هرچی تلاش کردم روشنش کنم، فایده ای نداشت.
اون لحظه دقیقاً فهمیدم که چرا داشتن یه شماره ی امداد خودرو شبانه روزی، مخصوصاً توی مناطق شمالی، این قدر مهمه. جایی که بودم نه تاکسی آنلاینی رد می شد، نه رهگذری. فقط من بودم و یه گوشی با شارژ محدود.
با همون شارژ کمی که داشتم، شروع کردم به جستجو و به امداد خودرو شبانه روزی شمال تهران رسیدم؛ سرویسی که برخلاف چند شماره ی دیگه که امتحان کردم و جواب ندادن، همون بار اول تماسم رو جواب داد. اولین چیزی که پرسیدم این بود: «ساعت سه صبحه، واقعاً میاید؟» و جوابی که گرفتم خیالم رو راحت کرد.
بین تماس تا رسیدن تیم امداد، شاید بیست دقیقه طول کشید، ولی توی اون سکوت و سرمای نیمه شب، هر دقیقه چند برابر بیشتر به نظر می رسید. چراغ های خطر رو روشن گذاشتم و توی ماشین نشستم، منتظر صدای هر خودرویی که از دور می اومد.
بعد از اون شب، فهمیدم «شبانه روزی بودن» فقط یه شعار روی سایت نیست؛ باید توی عمل هم ثابت بشه. چند نکته که برای خودم مهم شد:
مناطقی مثل اقدسیه، فرحزاد، دربند و زعفرانیه، به خاطر فاصله از مرکز شهر و معابر پرپیچ وخم، نیاز به سرویسی دارن که هم این منطقه رو خوب بشناسه، هم واقعاً هر ساعت شب و روز پاسخگو باشه. یه تیم که فقط روی کاغذ شبانه روزیه، وسط یه شرایط اضطراری هیچ فایده ای نداره. تفاوت بین یه سرویس واقعی و یه شماره ی صرفاً تبلیغاتی، دقیقاً همون لحظه ای مشخص می شه که واقعاً بهش نیاز دارید.
اون شب برام یه درس ساده ولی مهم داشت: خرابی ماشین وقت و ساعت نمی شناسه، مخصوصاً اگه توی مناطق شمالی تهران زندگی می کنید یا زیاد این مسیرها رو رفت وآمد دارید. داشتن یه شماره ی امداد خودرو شبانه روزی معتبر، که واقعاً هر ساعتی جواب بده، چیزی نیست که بشه به بعد موکولش کرد؛ همین امروز ذخیره ش کنید تا وقتی واقعاً بهش نیاز پیدا کردید، مثل من نیم ساعت وسط خیابون خلوت معطل نمونید.
برچسب:
نویسنده: mohamad